In die armen van die baai, waar die Suidoos waai..

5 februari 2013. Op de kop 3 maanden van huis. Het blijft een raar gegeven, want ik voel het amper. De dagen vliegen voorbij en ik laat het allemaal maar gebeuren. Natuurlijk mis ik soms wel bepaalde dingen of personen, maar die gevoelens komen op en ebben weer weg, of worden verzacht door een paar woorden (of een hele tetter :) ) of een plotse afleiding. Twee dingen blijf ik wel voelen: enerzijds de vermoeidheid en anderzijds het besef van onze westerse vrijheid. We zijn er ons dikwijls niet meer van bewust hoe een geluk we wel hebben om in een land te leven waar je kan gaan en staan waar je maar wil, en waar het overwegend veilig is op elk uur van de dag. Waar je om 4u 's nachts lekker naar huis kan fietsen of als vrouw alleen uren op het strand kan gaan zitten of wandelen zonder dat je raar bekeken wordt. We hebben een cultuur waarin veel kan en mag, en ook veel begrepen wordt (zelfs ondanks enkele neo-conservatieve stromingen... :) ), en er zijn echt heel veel landen waar dat niet het geval is. En hoe langer ik reis, hoe meer ik dat verschil voel, en mijn beide handjes kus om, zeker ook als vrouw alleen, in zo'n vrije maatschappij te mogen leven.

Hoe veel mensen hier leven in angst, hoe het leven op vele plekken stilvalt wanneer de avond valt, en hoe de auto hier zoveel van je vrijheid bepaalt, daar hebben we thuis weinig last van. En al deze ervaringen maken me daar alleen maar dankbaarder voor. En ook een beetje moe :) Want hoe paradijselijk het reizen soms ook klinkt (en natuurlijk soms ook is :)), het blijft vermoeiend. De vele verplaatsingen zijn 1 ding, maar het telkens opnieuw nieuwe plekken ontdekken en er een kleine 'thuis' uitbouwen, en het als vrouw alleen toch iets meer op je hoede zijn en soms minder beweegruimte hebben, kruipen wel onder 't velleke... Gelukkig ben ik best wel goed in nestjes bouwen, en daar geniet ik wel van... :)

En dat kon ik ook in Hogsback goed gebruiken, want het lijfke wou even niet meer mee. Waarschijnlijk iets verkeerd gegeten, want de maag sputterde tegen, misselijkheid ten top en uitzieken was de boodschap. Het is nooit fijn, maar langs de andere kant was het even een verplichte druk op de 'stop'-knop, en dat vond ik niet zo erg. Ik heb veel kunnen rusten in mijn houten cabanneke  in het bos, tussen de vlinders en de aapjes, en heb echt genoten van de natuur en de stilte. Na 3 dagen leven op platte cola en een ongelofelijk goeie massage was ik er weer bovenop en heb ik in de 'Fairy Realm' toch nog even kunnen proeven van de feeerieke sfeer die Hogsback zo in zich heeft. Het was een soort boswandeling, vol met beelden van elfjes, kabouters, draken en feeen, zo geintegreerd in de natuur alsof ze er al jaren woonden. En misschien is dat ook wel zo :) De schrijver JRR Tolkien kwam hier als kind vaak op vakantie, en het verhaal zegt dat hij zijn latere sprookjes op deze plek baseerde.... Waar of niet, kom zelf maar eens kijken, je raakt er sowieso van in de ban... :)

Kort daarna zegde ik de Eastern Cape vaarwel en stond ik na een lange busrit van 20u (4u vertraging wegens verkeerschaos en technische defecten) terug in Paarl, om met een klein hartje naar de Home Affairs te gaan en de uitkomst van mijn visa-verlenging aan te vragen. De ontlading na bijna 2 maanden wachten was des te groter: goedgekeurd tot 21 februari! Het trouwfeest en het volgende bezoek werden plots werkelijkheid, en ik deed wat ik mezelf had beloofd: mijn kostbare vrijheid uitbreiden en een auto huren! De testrit werd beloond met 2 bollen creme-glace in Franschoek en sindsdien zijn mijn Hyundai en ik onafscheidelijk.

Ik had nog een weekje de tijd en besloot voor het weekend via de Route 62 (jaja, bijna de echte :)) naar Oudtshoorn te rijden. Het grootste deel van de tijd rijd je daar echt alleen in die magnifieke landschappen, en mijn iPodje paste in de auto, dus de vrijheid werd luidkeels bezongen... :) De struisvogels had ik al achter de rug (of beter op de rust :)), maar de Cango Caves, de grootste grotten die ik ooit heb gezien, en 1 van de 7 wonderen van Zuid-Afrika, waren de terugkeer meer dan waard. Vooral de 'Adventure Tour', waar je door smalle gangen en tunnels (de schoorsteen en de postbus bv.:)) moest kruipen, maakten het onvergetelijk. En nog maar half bekomen van dit avontuur, kwam de volgende ochtend om 5u mijn volgende droom uit: ontwaken bij de stokstaartjes (voor de niet-weters: mijn favoriete dieren naast de eekhoorntjes :)) in hun natuurlijke habitat, op 2m van hun holletje! Omdat het kwakkelweer was, was niemand anders opgedaagd, en had ik de tour voor mij alleen. Veel zotter kan je mij niet meer krijgen... :)

En nu, in mijn flatje in Witsand, een prachtig klein vissersdorpje, geniet ik na van deze extase en kom ik nog even tot rust voor ik vrijdag Caro en haar ouders, Christophe, Jelle en Dorien mag verwelkomen, om ons klaar te stomen voor de trouwpartij van Vicky en Christophe, dinsdag in Stellenbosch. En met nog een week genieten van elkaars gezelschap en 't goe leven komt daarna het einde van Zuid-Afrika in zicht.  Een einde in stijl, een voorbereiding in eenvoud. Met de wind door de haren, en enkel het geruis van de golven... "En ik volg mijn schaduw, Langs een eindeloos strand, Tot de zon ondergaat, In het binnenland, In Witsand, in Witsand.."

Bedankt, Stef Bos. xxx

Laatste foto's

Reacties 4

An 06-02-2013 11:20

Ooh, waar de brede rivier zich verliest in de zee... Altijd fijn te lezen hoe het met je gaat, altijd fijn om nog eens weg te dromen met Stef

SimP 06-02-2013 12:11

Eventjes heerlijk meegereisd in je verhaal. Hartelijk dank hiervoor! Verwonder me steeds meer over jouw durf en volharding maar ben het meest gelukkig om jouw talent om te genieten van alle vormen van leven. Heel veel liefs vanuit het winterse-vlagen-met-wisselende-opklaringen-en-knapperig-februari-lichte Vlaanderen. Smk smk Smn.

Rita 06-02-2013 13:31

Leuk verhaal om in de stemming te komen ....We komen d"r aan...........!!!!!!!

Patrick 07-02-2013 10:35

Zalig te lezen, lieve Eve. Geniet er nog lekker van! Xxx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer