Eve op dreef'se Nieuwjaarsbrief...

5 januari 2014. Een dikke 2 maanden na mijn thuiskomst mag ik alweer een jaarbladzijde omslaan. Sneller kon niet, denk ik :) Maar het doet er niet toe, de kiemetjes die ik het voorbije jaar heb gezaaid, zullen in 2014 verder groeien en waarschijnlijk ook nog tientallen jaren daarna. Nu ik erop terugkijk, op dat ‘formidable’ jaar (dank u Stromae :)), voel ik nog steeds dat het allemaal wat flou blijft en dat ik het niet helemaal kan vastgrijpen. Maar daarom heb ik het ook net losgelaten. Meestal klampen we ons alleen maar aan iets vast als het anders moet, of sneller, of omdat we het beter weten… Maar het echte, diepe vertrouwen, zit in het loslaten zelf. Langs de andere kant komen sommige herinneringen natuurlijk plots tot leven, of merk ik dat het avontuur toch stiekem al wat stempeltjes op mijn blauwdruk heeft achtergelaten. Ik ben nog wel dezelfde, maar misschien heb ik een nieuwe keurslager :) Het mooiste wat me bijblijft en waarmee ik me omring, is de zuurstof die ik zo lang heb mogen inademen, door even uit ‘dit’ leven te stappen en mijn blik zo te mogen verruimen. Het maakt me rustig, doet me de juiste zaken relativeren en houdt de perspectieven open. Op dit moment is het fijn om weer in dit leven te zijn, maar ik ben dankbaar om toch voor een jaar een ander soort ‘leven’ te hebben gekend. Je kan beide niet vergelijken, ze hebben allebei hun voor- en nadelen, maar ze zijn elk op hun manier even waardevol. En zo kunnen we weer even voort :)

Het thuiskomen zelf was eigenlijk niet zo raar. Niet raar, maar wel confronterend. In de eerste plaats om te zien dat er bijna niets veranderd was. De straten, pleinen en gebouwen lagen er nog net hetzelfde bij, met dezelfde horde mensen die ze toch leven brengen. Je kan er dus makkelijk een jaartje vantussen knijpen, de grijze massa draait rustig verder… Daarnaast was het straf om te merken hoe snel je terug in je dagelijkse gewoontes valt, wat ook betekent dat je die als mens wel nodig hebt. Ik zocht ze zelf ook op op reis :) Maar de snelheid was verbazingwekkend. Daarom is het ook zo moeilijk om je gewoontes te doorbreken. Alhoewel, mijn Indische yogalessen en Canadese voedingspatroon (dank u Tanja & Jelger) hebben zich ondertussen toch al stevig in mijn leventje geïntegreerd :) Om nog maar te zwijgen van mijn idealisme dat er alleen maar groter op geworden is. En daarom deze brief. Eve op dreef’se Nieuwjaarsbrief.

Toen ik deze week in Zweden (geen commentaar :)) het nieuwe jaartje beklonk, kwamen er spontaan 3 wensen in me op: een beetje meer zotheid, een beetje meer zachtheid, en een beetje meer geven. Zotheid, omdat we dat het snelste vergeten. We verliezen ons in ons werk en onze verplichtingen, en het leven wordt al snel een serieuze boel met meer focus op onze problemen en negativiteit, dan op alle schoonheid en mogelijkheden in en rondom ons. Zotheid doet lachen. En ik hou van pretlichtjes :) Dus ravot er nog eens op los en pak mekaar nog eens goed vast, ’t zal des te meer deugd doen… Zachtheid wens ik, omdat ik de waarde ervan aan den lijve heb mogen ondervinden. Zonder zachtheid had ik mijn jaar niet kunnen volbrengen. Zonder zachtheid had ik de schoonheid van andere culturen, mensen en tradities niet kunnen voelen. En zonder zachtheid zou ik nog steeds even streng zijn voor de mensen die ik graag zie, mezelf incluis. Niet zo’n makkie om een zachtgekookt eitje te zijn in onze hoofdzakelijk harde maatschappij, gericht op presteren, realiseren en maximaliseren. Maar ik stel toch voor dat we af en toe nog eens een goeie dikke fout maken. Omdat we dan weer beseffen dat wij (en dus ook anderen) niet perfect zijn. Omdat we dan opnieuw leren vergeven. Niet met ons koppeke, maar met ons hart.

Tenslotte wens ik een beetje meer geven, aan onszelf en aan elkaar, aan geliefden en aan vreemden, aan de natuur en aan de wereld. Want hoe melig het ook klinkt, het is dat geven dat net dat beetje meer zingeving brengt, en die spontane glimlach op ons gezicht, als we zien hoe gelukkig we een ander hebben gemaakt. Al is het maar voor even. En natuurlijk hoeft dat niet altijd iets duurs of speciaals te zijn, maar zo gewoon, af en toe een klein gebaar, is al meer dan genoeg. En om daar alvast wat oefening in te brengen, dacht ik (geheel vrijblijvend) aan dit: een klein duwtje in de rug van 3 van de ngo’s die ik onderweg heb bezocht. Waarom? Heel simpel:

  1. Omdat er spijtig genoeg nog altijd veel onrecht is in deze wereld en zij onze steun meer dan ooit kunnen gebruiken.
  2. Omdat het projecten zijn die me nauw aan het hart liggen, waar ik heb gewerkt of geobserveerd, gevoeld en geleefd. Projecten waarvan ik ook weet wat ze nodig hebben en de man of vrouw die erachter staat, erg goed ken.
  3. Omdat ik voel dat buitenstaanders dikwijls wel de intentie hebben om iets te geven, maar in dat kluwen van ontwikkelingshulp door het bos de bomen niet meer zien en ook geen concreet aanknopingspunt hebben. Het is meestal ook niet helder of zuiver waar je centen naartoe gaan, en dan wordt het ook weer snel een ‘ver van ons bed’-show.

Dus, bij deze is mijn nieuwjaarswens, voor diegenen die zich erdoor aangesproken voelen, om net dat extra stukje steun te geven aan The Breede Centre, vzw Sprinkle en VRO India. Ik heb hieronder hun gegevens opgelijst, samen de contactpersoon, bankdetails, website en een kort lijstje van wat ze het meeste nodig hebben. Gezien ik zelf met deze mensen in contact sta, kan ik ook nagaan waar het geld naartoe gaat, of aangeven als iemand specifieke wensen heeft. En dan denk ik er stiekem al aan om hen na een paar jaar opnieuw te bezoeken, en ook betrokken te blijven bij hun groei. Zo blijft de band bestaan, en zijn jullie ook verzekerd van een ‘eerlijke transactie’.  Nogal wiedes :)

Natuurlijk is dit in de eerste plaats een kleine voorzet, en in geen geval een opgelegd dogma. Zoveel macht heb ik niet :) Als het je niets zegt, is dat meer dan jouw goed recht, of als je zelf al je eigen manieren van geven hebt, des te beter. Ik wou deze brief vooral met jullie delen, omdat het voor sommigen net dat extra duwtje in de rug kan zijn, en voor anderen een verademing in die wirwar aan ontwikkelingsprojecten. Wat het mij brengt, is een continue bewustwording, mijn kleine bijdrage aan die grote, mooie wereld van ons, en de verderzetting van mijn reis, maar dan vanuit België… Voel je dus vrij om jouw stukje te geven, al is het 1 of 100 euro, 1 keer per maand of 1 keer per jaar. Er zijn geen regels of ‘juiste’ giften, je volgt gewoon je gevoel, en da’s wat telt. Wie meer info wil kan uiteraard altijd bij mij terecht. Gaan we hier de wereld nu mee redden? Nee. Maar die 5 euro van ons is voor hen wel een wereld van verschil. Cliché, maar waar. En dankzij deze brief vanaf nu ook perfect opspoorbaar :) Ik zorg wel voor het nodige fotomateriaal :) Dus laat je gaan, lach dat nieuwe jaar tegemoet en leef je uit, en ik zal alvast niet beginnen over dat varkentje met die lange snuit :)

Bedankt voor jullie tijd,

Met zachtheid,

Eve

Xxx

NGO 1: The Breede Centre, McGregor, Western Cape, Zuid-Afrika  – Centrum voor achtergestelde jongeren die hier toch nog een stiel of sociale vaardigheden kunnen leren, en daarnaast ook zinvolle en creatieve vakantieactiviteiten voorgeschoteld krijgen.

www.breedecentre.co.za – Contactpersoon: Pieter Holloway

Rek.nr:  BE11 7350 1646 6948 (via Solidariteit om Leven) – Referentie: gift Breede Centre

Benodigdheden: schrijnwerk- en naaimachines, computers, knutselmateriaal, maandelijkse giften van 5 euro om de algemene kosten (elektriciteit, onderhoud, …) te dekken, …

NGO2: vzw Sprinkle, Bergville, Kwazulu-Natal, Zuid-Afrika – Opvangcentrum voor aidsweeskinderen

www.sprinkle.be – Contactpersoon: Chantal De Maeyer

Rek.nr: BE10 0000 0000 0404 (via Koning Boudewijnstichting) – Mededeling: 128/2029/00079

Benodigdheden: nieuwe uniformen, boekentasjes en schoolgerief, geld voor het schooltransport, bijdrage voor de algemene voedselrekening van de supermarkt,…

NGO3: VRO India, Orissa, India – Duurzame ontwikkeling van landelijke dorpen in verafgelegen gebieden, op vlak van huizenbouw, gezondheidszorg, onderwijs, ouderenzorg, enz.

www.villagereconstruction.org – Contactpersoon: Theo Vaes

Rek.nr: BE63 4463 5936 2108 (eigen rek.nr) – Referentie: VRO India – Orissa

Benodigdheden: muskietennetten (5 euro/stuk), kindermedicijnen, stoffen voor de naaiateliers, speelgoed/knutselmateriaal voor de kinderen, kledij voor de ouderen, bijdrage voor bouw medische posten/kleuterscholen, …

Reacties 3

Katharina 06-01-2014 09:22

Lieve Eve

Amai, je kan toch als de beste schrijven! Fantastisch leuk om te lezen en om over de vanzelfsprekendheden in het leven idd twee keer na te denken! Er is misschien rondom u in Deurne en in omstreken ;-) weinig verand. Maar ik voel dat jij wel bent verand. Ik voel meer innerlijke rust in onze gesprekken ookal zijn er nog die 1000 vragen van welke richting uit te gaan in het leven met al zijn keuzes en opties! Ik voel zeer hard aan dat je idd zachter voor jezelf en anderen bent geworden en nog een rijker persoon bent geworden! Welke weg je ook kiest meid, deze reis heeft van jouw nog een prachtiger persoon gemaakt dan je al was! Ik wens u dan ook in 2014 veel rust, leuke momenten en fantastische ontmoetingen toe! Xxxx

Michael Schack 06-01-2014 09:38

Klasse. Topwijf. En fijn dat je als dezelfde, maar nog beter terug bent gekomen. X

caro 08-01-2014 13:55

Inderdaad weer leuk om na te lezen! Het enige puntje van commentaar ga je wel van Christophe krijgen.... dat je nu net mij 'meer zotheid' wenst, terwijl ik net iets rustiger en serieuzer wens te worden. ;o)
Meer rust af en toe (maar dat kunnen we wel goe,he. Zo ies genieten van 't zetelke')
Ook niet te veel stilstaan bij alles en alles ontleden...Gewoon 'beleven' kan ook leuk zijn. En dan hoeft niet steeds te gebeuren achter een camera of facebook of gsm, maar gewoon zonder die drie dingen kan dat ook deugd doen, en 'k ben blij dat jij nog één van de weinigen bent die dat nog kan. Gewoon van 't moment genieten en dat voor uzelf koesteren. Aan tafel zitten en aandacht schenken aan met wie je op dat moment zit, en niet met de gsm naast u. Doelgerichte foto's nemen en posten, maar niet alles enkel door een lens bekijken...

Wel misschien vind ik dat wel het aller knapste aan u. Dat ge alles probeert (zoals rode bieten en Pascalleke) (zoals af en toe genieten van drank en eten, maar toch uw gezond patroon hebt) (zoals onozel doen en mee gaan feesten in Local terwijl je ook diepgang hebt en uzelf beter en beter kent) (zoals genieten van routine werk-thuis maar toch ook een jaar weg kan zijn zonder routines) enz.

Op naar een goed 2014 , en vooral ook een goeie gezondheid, want daar draait uiteindelijk toch nog alles om!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer