Indian Summer in de sneeuw en op wieltjes...

29 september 2013, San Francisco. De laatste maand is ingegaan en ik kom amper tot schrijven toe. Of dat een goed teken is of niet, laat ik in het midden :o) Maar daarnaast is het alvast een pak moeilijker om hier een vaste computer te vinden om mijn verslag te typen, want dat is blijkbaar helemaal passe in het Westen :o) Gelukkig leent de huisgenoot van mijn couchsurf-host me zijn laptop even uit. Voor een keer gaan we het dus eens proberen kort te houden ;o) Maar aan boeiende accomodaties dus alvast geen gebrek. Na mijn AirBnB-ervaring in Seattle volgde er nog eentje in Portland, waar ik 3 dagen te gast was bij Catherine, een hippe dame van 50, die een geweldig huis had in de trendy Alberta-wijk. Ik genoot van de dorpssfeer, kunstgalerijtjes, vintage winkeltjes en stevige wandelingen met haar honden, en was al helemaal geintegreerd. Ik voelde me nog steeds moe (en ik denk dat dat zo zal blijven tot aan mijn thuiskomst :o)), en die rustige dagen bij haar deden meer dan deugd. Vervolgens bracht de nachttrein me in 18 uur tijd tot in San Francisco, de stad die al heel lang bovenaan mijn reislijstje stond. En ze stelde me niet teleur, integendeel, het was liefde op het eerste gezicht... :o)

Ik werd ondergedompeld in mijn eerste Couchsurf-ervaring en hartelijk ontvangen door Danna. Als je je registreert op de website kan je dus letterlijk gaan 'sofa-surfen', ofwel logeren bij mensen die gratis en voor niets hun deuren voor je openzetten en je in huis nemen. Straf systeem, al zeg ik het zelf :o) Danna gaf me een sleutel, zei dat ik alles mocht nemen wat ik maar wou, en nodigde me uit voor een optreden een paar dagen nadien. Gastvrijheid met een grote G. En ze verwacht er niets voor in de plaats, ze geniet gewoon van al die reizigers die komen en gaan, en helpt waar ze maar helpen kan. Ondertussen komen we zo goed overeen dat ze me langer laat blijven dan voorzien en me mijn bagage laat stockeren wanneer ik op tocht ben... Natuurlijk heb ik het huis al gevuld met bloemen en cadeautjes, want ik weet bijna niet hoe ik haar kan bedanken...

Ik voelde me dus al thuis vanaf dag 1, en ben ondertussen aan week 2 :o) Haar huis ligt in Noe Valley, een residentiele wijk vlakbij de gay-Castrobuurt en de hippe Mission-wijk. Het is moeilijk om San Francisco in een paar zinnen te omschrijven,- je kan het best gewoon met je eigen ogen eens komen ontdekken-, maar de stad tart alle verbeelding en overtreft alle progressiviteit :o) Als wij denken dat we in Europa open-minded zijn, vergeet het maar... We hebben nog een lange weg te gaan :o) De individuele expressie is hier echt groot, maar de verdraagzaamheid evenzeer. Het geeft me het gevoel dat iedereen vrij is om te doen wat hij of zij wil, of dat nu gek is of niet. Er zijn geen oordelen en geen blikken, alhoewel ik me toch moest inhouden om niet te veel te staren toen er vanmorgen een naakte mannenbijeenkomst was op het hoofdplein in Castro :o) Het zal toch die flower power-geschiedenis zijn die hier nog nazindert en zo'n brede grenzen van toelaatbaarheid heeft getekend. Ik vind het alvast geweldig :o) De mensen zijn ook ongelofelijk vriendelijk, en als ik een goeie Engelse dag heb, denken ze al dikwijls dat ik een local ben :o) 

Naast die diversiteit en boeiende wijken heeft San Francisco ook geografisch alles om een topstad te zijn. Haar ligging in een baai aan de Stille Oceaan, met een zalig nazomers klimaat (de bekende en zwoele Indian Summer...) en de bergen van California op de achtergrond, zorgen voor adembenemende uitzichten. De stad zelf staat ook bol van de heuvels en hellingen, en het is een ware uitdaging om die met de fiets te overwinnen. Sommige straten zijn zo stijl dat je er met de auto niet op of af kan en dat, als je aan de overkant van het kruispunt staat, je gewoon niet kan zien waar het juist naar beneden gaat... Ik beken, ik ben dus meermaals van mijn zadel moeten springen... :o) Maar het was het zweten waard: Twin Peaks beklimmen, de Golden Gate brug over rijden en verdwalen in de straten van Chinatown en Japantown, mijn zintuigen werden meer dan verwend... Daarbovenop kon ik de beruchte ex-gevangenis op het eiland Alcatraz bezoeken en nam Danna me vorige zondag mee naar haar kerk, Glide Church, waar het om 9u 's morgens al dik feest is. Een gospelkoor zorgt daar voor de ambiance, en iedereen zingt, danst en lacht mee. Het koor en de kerk waren gevuld met mensen van alle kleuren, klassen en geaardheden, en de verbondenheid was enorm groot. Een travestiet stal de show met een aanstekelijk 'Oh Happy Day', en 5 minuten later was het muisstil toen een volgend lied iedereen kippevel bezorgde. De hele dienst ontroerde me, omdat ik altijd had gedroomd dat religie zou zijn zoals hier: open, warm, inspirerend en zonder ook maar 1 oordeel. Het was alvast niet mijn laatste keer... :o)

Mijn tijd hier voelt een beetje als een vakantie in een vakantie,een gevoel dat ik doorheen dit jaar niet altijd heb kunnen ervaren. En mijn lijf en geest zijn enorm dankbaar om hier rustig te kunnen uitbollen. Alhoewel, rustig... :o) Ik sta aan de start van mijn roadtrip naar Death Valley, Las Vegas, de Grand Canyon en Los Angeles, en heb er net een 4-daagse kampeertrip in Yosemite National Park opzitten. Die werd georganiseerd door Green Tortoise en verzamelde een diverse groep van 30 reizigers. Een drukke bedoening, maar ook een gezellige boel, als je samen het eten klaarmaakt, 's avonds liedjes zingt rond het kampvuur en 's morgens wakker wordt met een sneeuwtapijt in het midden van het bos... Daarvoor moet je dus vanuit de Himalaya naar hier komen :o) De rust was dus ver te zoeken (alhoewel hun zelf-geconstrueerde slaapbus voor comfortabele nachten zorgde :o)), maar de stilte en pracht van de natuur maakte veel goed, inclusief een koude plons in 1 van de meren... En tja, we zijn maar 1 keer jong (dat kan ik nog welgeteld een dikke maand zeggen, hier op mijn tram 2 :o)), dus zolang ik nog op deze rollercoaster zit, kan ik me beter nog even extra vastgordelen... Ik zet me dus schrap voor mijn volgende tocht, sluit de iPod aan in de auto, en zal meezingen uit volle borst... Ik hoop dat jullie het horen, alhoewel... :o)

Warme nazomergroet,

xxx

Laatste foto's

Reacties 2

nonkel Bruno 29-09-2013 08:42

Dag Eve, er zijn veel steden waarop je de voorbije elf maanden verliefd werd. Het toont aan hoe boeiend die globe is waarop we ronddraaien. Spijtig dat er nog teveel heuvels en dalen tussen mensen zijn.
Als je bij ons terug aan land ben zal de herinnering aan 14-18 uit de vorige eeuw het om je oren klinken.

SimP 29-09-2013 21:27

Ik wist het, dat ge San Francisco de moeite zou vinden! Begin toch maar al een beetje uit te bollen... herfst in België is niet bepaald het ideale seizoen om je batterijen weer op te laden, jong veulen! xxx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer