Jurassic Park en de kaboutertjes...

22 januari 2013. Vandaag aangekomen in East Londen, na een busrit van 11u vanuit Durban. Ik heb hier voor 2 nachten een klein maar fijn hutje, en de oceaan is mijn overbuur. Als ik mijn ogen sluit en de luide, machtige golven hoor, voelt het echt alsof ik midden op zee zit. Gelukkig heb ik de voetjes nog op het droge :o)

Na Sarah's vertrek is alles in een stroomversnelling gegaan. Plots zat ik op het vliegtuig naar Durban, werd ik afgehaald door Darren (die in Belgie doctoreert) en spoelde ik mijn eerste uren in Kwazulu-Natal door samen met hem en zijn vrienden. De volgende dag moesten we nog iemand gaan afhalen op de luchthaven, die mee zou reizen naar St. Lucia. Ik ben in mijn leven nog nooit flauwgevallen, maar het scheelde geen haar toen ik daar plots onze gemeenschappelijke vriend Bram Van Goethem door de deur zag komen... Van een verrassing gesproken! En vanaf toen had ik plots (duidelijk het woord van de dag :o)) 2 mannen aan mijn zijde, en dat heb ik me gretig laten welgevallen :o)

Kwazulu-Natal is een totaal andere provincie dan de Westkaap, en voor het eerst kwam het Afrika-gevoel echt naar boven. Je ziet amper nog blanken, de temperatuur en natuur zijn tropisch (met af en toe een fikse regenbui), honderden Zulu-hutjes kleuren en fleuren het platteland, en alles is net dat tikkeltje minder 'clean' en ordelijk. Waar Kaapstad soms bijna te mooi is, legt Durban niet meteen al haar troeven op tafel en vraagt het iets meer tijd om alle lagen te ontdekken. Maar ook hier houden de overblijfselen van de Britse kolonisatie flink stand, en kom je (zoals steeds) nergens zonder auto. Dus dank u Darren daarvoor :o)

St. Lucia was een echt pareltje. Het Wetlands National Park was het eerste UNESCO werelderfgoed in Zuid-Afrika en is vooral de thuis van ganse families nijlpaarden. Het dorpje St.Lucia ligt aan de rand ervan en heeft dus zo haar eigen inwoners :o) En zo gebeurde het dat ik nog maar net aan het bekomen was van mijn eerste (onvergetelijke!) safari in Hluhluwe (het oudste park van het land) en buiten een luchtje ging scheppen, toen ik plots een kolossale viervoeter op zijn dooie gemak gezapig door de straten zag dwalen. Een avondwandeling voor hem, Jurassic Park-feeling voor mij :) Na St.Lucia zetten we koers naar het volgende werelderfgoed en voor we het wisten zaten we midden in de Drakensbergen, voor mij het mooiste stukje Zuid-Afrika dat ik tot nu toe heb gezien. En in onze betoverende lodge, na ettelijke plonsjes in de mega eco-vijver, een adembenemende sterrenhemel en 2 verrukkelijke Zuid-Afrikaanse braais, nam ik afscheid van mijn 2 mannen...om ze in te ruilen voor 2 straffe madammen!

Omdat ik toch in de buurt was, had ik besloten om nog een NGO-bezoek aan mijn verblijf te koppelen. Chantal de Maeyer, oprichtster van vzw Sprinkle, een weeshuis voor kinderen waarvan (1 van) de ouders HIV hebben (of hadden), pikte me op en bracht me naar haar geesteskind, in het kleine dorpje Obonjaneni, aan de voet van het beroemde Drakenbergse Amfitheater. De ligging alleen al maakt deze plek al bijzonder, maar de manier waarop Chantal het weeshuis runt, geeft er nog extra betekenis aan. Het is straf om te zien hoe sterk het weeshuis in het dorp en de community verankerd is, en hoe goed het draait met de lokale krachten. Chantal gelooft in hun capaciteiten en durft haar project loslaten, want ze komt maar een paar keer per jaar op bezoek... Bewonderenswaardig en hartverwarmend om te zien, en een voorbeeld voor velen. Wie meer info wil: www.sprinkle.be. En aan Chantal, Sophie en alle anderen: bedankt voor de gastvrijheid, ik heb ervan genoten!

Ze vertelde trouwens nog hoe ze in het begin had moeten onderhandelen met de Zulu-chief van het dorp voor de grond. De lokale burgemeester is er niets tegen :) De Zulu-cultuur is dus nog steeds sterk aanwezig, en dat is dan nog zacht uitgedrukt... Ook Chantal moest een rond Zulu-hutje naast het weeshuis laten bouwen, met bijhorende ceremonie, zodat de voorouders er vredevol kunnen rusten. Een ander verhaal ging over een Zulu-vrouw die haar verloor in een auto-ongeluk. De plaatselijke sangoma (of wijze) raadde haar aan om met de broer van haar man zaliger te trouwen, zodat ze toch nog zo dicht mogelijk bij zijn geest kon zijn... En het strafste van al, kabouters bestaan echt! Als er bij de Zulu's iets verdwijnt of verloren raakt is de kans zeer groot dat 'Tokolosh' ermee gaan lopen is. Fictief personage of niet, er valt niet mee te lachen, want toen een werknemer een tijd geleden voor diefstal werd berecht en verklaarde dat de 'Tokolosh' het gedaan had, werd hij vrijgesproken... Het tart waarschijnlijk ook jullie verbeelding, maar het is zo waar als dat er nijlpaarden door de straten lopen... :) Kwazulu-Natal, ik ben alvast verkocht! Ik heb er een stukje van mijn hart achtergelaten, en neem de rest mee naar Hogsback, waar ik 5 dagen tussen de feeen en de elfjes mag vertoeven, in diepe rust en  mooie eenzaamheid, na deze intense periode. Klaar voor de betovering, alleen maken dat ik mijn spulletjes niet verlies... :)

xxx

Laatste foto's

Reacties 3

paula meerts 23-01-2013 20:04

Halo , Eefje , fijn voor jou . wat wil een mens nog meer ...... Jong , mooi, leuk, lief , een schat van een dochter zijn , verstandig , handig .....********** zien , zon , Kabouter, Elfjes, Feeen ..... en hier zit ik dan te wachten , met nog 2 of 3 andere op een vliegend tapijt .... wij willen er zo graag bij zijn ..... maar mijn toverstokje MET sterretje is koppig , en weigert pertinent , maar ja het is hier te koud om te toveren ook . Geniet jij maar , en ik ook hoor . Nu ernstig , het valt mij op daar er overeal in de wereld zovéél Vlamingen , gratis , en zelfs hun eigen reis en verblijf betalen om , daar te gaan werken . Ik dacht dat door de hemel vliegen alléén voor enkele was . bv . Jeanne de Vos , Moeder Theresa .... Maar neen zeg ..... laat mij daar wanneer je tijd hebt eens een keertje wat meer van weten , ja? liefst privé , en dat is uitzonderlijk hé ? Het mag zelf over 10 maanden ....... dag mopje ***

Tanja 26-01-2013 05:52

Waw, alweer.
Je schrijft zo fijn.

paula meerts 03-02-2013 17:24

hi hi ,, ha ha .... het zijn geen ECHTE elfjes ! ! ! , zo heb ik er hier bij mij thuis ook in een mooi boekje , en ooit zelfs nog geschilderd ..... dus , .... geniet van je reis , en je visum is ok ??? OK dan , en wees voorzichtig , want op nieuwe auto's hebben het andere wagens gemunt , en komen dan te dicht bij ..... en .... boem ...... een butske in de carrosserie , van je nieuwe autotje .... Jean heeft dat ooit meegemaakt Er stonden nog géén 50 km op de teller , en aan een rood licht ... Bing aan de achterkant... reed een heer er ....... op en een buts !!!in onze nieuwe auto ....... Zo is het leven ..... gr.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer