Magie en blauwe plekken...

Woensdag 5 juni. India. 6 dagen geleden zette ik mijn voeten neer op haar machtige bodem, en ondertussen heb ik mijn 3e bestemming bereikt. Ik herinner me mijn vlucht van Colombo naar Delhi nog goed. Er zat een rare vent naast mij, vele verhalen spookten door mijn hoofd en ik was onrustig en bang. Was het wel het juiste moment om hier naartoe te trekken? Maar na de landing zag de luchthaven er best normaal uit, ging iedereen zijn gangetje, en wachtte de attache van de Belgische ambassade me op aan de bagageband. Dankzij een contact in Zuid-Afrika had ik zijn gegevens gekregen en hij was zo vriendelijk geweest om me op te halen en me naar mijn nieuwe nestje te brengen: Maya's Nest. En daar voelde ik me meteen thuis...

Het is raar, en waarschijnlijk nog te vroeg om het te zeggen, maar eigenlijk voelde ik me al thuis in India vanaf het moment dat ik hier aankwam. Het valt niet te benoemen, het was gewoon een gevoel, niets meer, maar ook niets minder. Langs de andere kant zijn die eerste dagen ook altijd wat onwennig, waardoor ik precies toch ook nog niet helemaal 'geland' ben. Leve de tegenstrijdigheden des levens :o) Ach,'t is allemaal al lang goed. Eigenlijk had ik het allemaal veel erger verwacht. Straten gevuld met duizenden mensen, zodat je geen vierkante centimeter meer hebt om op te lopen. bedelaars die je enkels vastgrijpen om geld af te troggelen, een niet te harden stank en een hitte om bij flauw te vallen. Maar nee, niets van dat alles (behalve de hitte dan, maar niet het flauwvallen :o)). Nog niet althans :o) Die plekken zullen er zeker zijn, maar ik heb me nog niet in het hol van de leeuw begeven. Waarschijnlijk is het ook niet slecht om die eerste dagen van de meest extreme indrukken gespaard te blijven. Zo kan de zachtheid nog even zegevieren...

Maya en haar moeder Asha, 2 straffe madammen, verwelkomden me in hun appartement in Zuid-Delhi met zoveel warmte dat ik ze precies al jaren kende. Asha scheidde van haar man kort na de geboorte van Maya en ontkrachtte al meteen mijn beeld van het oerconservatieve India. De tijden veranderen, er zijn echtscheidingen en carrierevrouwen, en er zijn mode-iconen die op straat schaarser gekleed lopen dan ik... Ze stelden me op mijn gemak, maakten een kom soep en gaven me water en chai (de nationale kruidenthee) naar hartelust. Allemaal gratis en voor niets, het was pure Indische gastvrijheid. Zelfs nu sturen ze me af en toe nog een berichtje om te horen of alles ok is en of ze met iets kunnen helpen. Petje af voor zoveel zorg en oprechtheid.

Toen ik de ochtend nadien een lokale sim-kaart was gaan kopen, zat mijn volgende bezoeker bij mijn terugkomst al te wachten: Rahul Thapa, een toffe vriend van ons Ellen, die trekkings organiseert in de Himalaya, en die toevallig in Delhi was om er de volgende ochtend met een groep voor 3 weken op uit te trekken. En dankbaar mocht ik mijn 1e dag in Delhi met hem op pad, nog niet tot in het oude ('intensere' :o)) stadsgedeelte, maar lekker op't gemak in de zuidelijke wijken, met mijn 1e metrorit, een 'iced coffee' in een hippe koffiebar, een Zuid-Indische lunch in de gezellige straatjes van Haus Khaz Village en een paar rustige uren in een mooi groen park. Delhi viel me dus ook al een pak beter mee dan verwacht, gezien je er meestal alleen maar negatieve dingen over hoort. Wat zou het leven toch zoveel simpeler zijn als iedereen zijn verwachtingen laat varen :o) Je komt er sowieso nooit bedrogen uit, want alles is altijd een surplus :o) En zoals de boeddhisten het ook zeggen: als je niets meer verwacht, lijd je ook niet meer onder teleurstellingen...

Dat was alvast een goeie oefening voor mijn bezoek aan de Taj Mahal, want daar droomde ik wel al heel mijn leven van :o) Ik nam de trein van New Delhi naar Agra, en was weer maar eens verbaasd over de goeie uitrusting ervan. Alle zitjes hadden een reservatienummer (geen geduw en getrek voor een plaats dus :o)), de meeste wagons waren voorzien van airconditioning, de bedden die je kon uitklappen hadden propere lakens en dekens, en om de 5 minuten kwam er wel iemand langs om eten of drinken te verkopen. Voor mij niet nodig, want ik werd weeral getrakteerd door de familie naast mij :o) Agra zelf is niet om over naar huis te schrijven, maar ik kwam wel weer bij een geweldige familie terecht. De kamers waren proper en fris, de tuin was een aangename baken van rust en de moeder kookte zo hemels dat ik er letterlijk niet genoeg van kon krijgen (ze gaan me ook letterlijk naar huis mogen rollen :o)). Gisterenavond las ze trouwens mijn hand en ze zei dat ik een groot hart had, heel intelligent was en een geslaagd huwelijk en goede toekomst zou hebben...We zijn weeral bij de goeie :o) Een vriend van de familie was taxichauffeur, en ik heb me dan ook een ganse dag lekker comfortabel laten rondrijden van de ene bezienswaardigheid naar de andere. Maar hoe indrukwekkend het Red Fort ook was en hoe mooi de kleine Itamad-ud-Daulah-tempel, niks kwam nog maar in de buurt van de magie en de pracht van India's nationale trots: de Taj Mahal. De 3e vrouw van keizer Sha Jahan moet wel heel vredig heengegaan zijn, nadat hij dit pronkstuk voor haar bouwde. Ik was een van de eerste bezoekers die om 6u bij zonsopgang door de poort liep en was echt onder de indruk. Als perfectie al zou bestaan was dit er de veruiterlijking van. De perfecte symmetrie, de weerspiegeling in het water, en een Eve die er stil van werd en zo dankbaar was dat ze daar mocht staan en die schoonheid kon aanschouwen. Tot er om de 10 minuten wel een familie passeerde die met mij op de foto wou... Het leven zoals het is: de toeristische attractie :o) Maar ik maalde er niet om, mijn dag kon toch al niet meer stuk...

Na nog een rustdagje (wat vereist is bij het trotseren van 45 graden per dag :o)) nam ik deze ochtend voor dag en dauw de trein naar Pushkar. Een rit van 7 uur, die werd beloond met een heel nieuw uitzicht : een meer berg- en woestijnachtig landschap, dat eigen is aan de provincie Rajasthan. In november is er in Pushkar zelfs een heuse 'Camel Fair', waar meer dan 30000 tweebulten zich verzamelen. Maar ik ben hier niet om met zand te spelen, ik kom een weekje yoga volgen bij Yogesh, een gerenommeerd maar (gelukkig) down-to-earth leraar, en logeer in een mooie kamer bij hem thuis, even buiten het centrum en omringd door bloemen- en groentenvelden. De oranje gordijntjes spelen met de wind, de vogeltjes komen een graantje meepikken aan het raam en ik geniet van de stilte en de sterren aan de hemel. Ja, hier kan ik landen... Hier zal de yogamat de schokjes opvangen, en de blauwe plekken neem ik er maar al te graag bij... Dan krijg ik tenminste toch nog een beetje kleur :o)


xxx

Laatste foto's

Reacties 5

Ellen 06-06-2013 10:25

Een park in Delhi?? Shit, nu moet ik toch nog een derde keer naar daar gaan denk ik. xxx

paula meerts 06-06-2013 10:28

Halo meisjes !
Waarom heb ik mij toch zo bezorgd gemaakt bij je vetrek ?? Je hebt
wel honderd bewaarders rondom jou die je overal begeleiden . En de sterren zijn je gunstig gezind , je hebt het juiste moment gekozen om geboren te worden ! ! ! Leuk is dat .
Geniet nog verder van je trip , en hier zijn ze weer *********** daaag

sarah 06-06-2013 10:58

Hi Eveje, stil word ik ervan....3 keer je verhaal gelezen ;-)
Ik maakte me zeker ook zorgen, zoals Paula, jeetje dat grote India, waar je tegenwoordig zoveel vrouw-onvriendelijke verhalen over hoort...maar dan nee!!!! het valt allemaal reuze mee! zo zie je maar, 't is zoals met bevallen..man man, je zou er NOOIT aan beginnen als je de griezelverhalen daarrond aanhoort en het waren alvast MIJN mooiste momenten...laat je vooroordelen inderdaad varen en alles is een surplus jij kan het weer niet beter verwoorden ;-)
Hou je goed girlie - love you xxxx

Tanja 08-06-2013 22:26

Wow Eve. Wat een prachtig verhaal alweer. En je foto's...

nonkel bruno 11-06-2013 20:52

Eve, ik ben ook opgelucht dat de start in India zo fantastisch en veilig verliep. Dat je van het leven kan genieten weten we, doch dit alles moet je horizon toch enorm verruimen.
Succes voor het vervolg!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer