The white carpet & the final curtain...

16 februari 2013. Een dagje rust tijdens de drukte. Het was wel even wennen om in de aanloop naar en nu na het trouwfeest zoveel mensen om mij heen te hebben. Maar ik wist dat het erbij zou horen, en ik had het voor geen geld van de wereld willen missen. Het weerzien met Caro, de vele verhalen, de voorbereidingen voor het feest, het mee ernaartoe leven met Vicky en Christophe, en natuurlijk de dag zelf. Het koppel is Belgisch (met semi-Griekse roots voor Vicky ;o)), maar hun liefde voor Zuid-Afrika is zo groot dat het hun droom was om hier in het huwelijk te treden. De setting, het prachtige wijndomein Knorhoek, een beetje rustiek en omringd door de bergen en wijnlanden van Stellenbosch, was bijna te mooi om waar te zijn. Maar zij maakten het waar…

Op de witte loper onder de bomen, in het bijzijn van dichte familie en vrienden (op witte banken gezeten :o)), gaven ze elkaar na een korte maar intieme ceremonie het ja-woord. En hoezeer het huwelijk soms onder vuur ligt, of als een oubollige traditie wordt gezien, ik vond het echt mooi om te zien hoe deze 2 jonge mensen hun liefde verzegelden (zelfs in een wijnkist :o)) en de belofte aangingen om de rest van hun weg samen verder af te leggen. Daarnaast was het extra leuk om de bruid te helpen bij het aantrekken van haar kleed en de laatste spannende uren met haar door te brengen. En trouwgekte of niet, toen ik daarna de officiële ‘vangster’ van het bruidsboeket werd, liet ook dat moment me niet onberoerd… Wordt ongetwijfeld vervolgd :o)

Ondertussen bekomen we, in het huisje dat Caro, Christophe, haar ouders en ik samen huren in Paarl, van dit heuse avontuur en komt de vakantiestemming weer helemaal naar boven. Wakker worden met een frisse duik, de zon op het bolleke, rijkelijke braais tot laat in de nacht, wijnproeverijen en uitstapjes naar waar we maar willen: aan verwennerij geen gebrek. En het hartverwarmende gezelschap erbovenop is een droom om mijn hoofdstuk Zuid-Afrika mee te eindigen… Want hier, genietend van de stilte in een leeg huis, voel ik hoe ik me zachtjes voorbereid  op mijn volgende bestemming. Ik ben er klaar voor.

Met bijna 4 maanden dankbaar genesteld in haar schoot, heeft Zuid-Afrika me veel gebracht. De eerste stapjes van mijn grote avontuur, de onwennige kennismaking met die nieuwe cultuur, de warmte en dankbaarheid van de mensen in McGregor en de voldoening van mijn vrijwilligerswerk, het geven van mijn eerste meditatielessen, de onvervangbare komst van en quality time met Sarah, het ‘Afrika’-gevoel in Kwazulu-Natal, de verassende tijd met mijn 2 mannen, het Jurassic Park-gevoel met het nijlpaard op de straat, mijn eerste safari, de onbeschrijfelijke kracht en pracht van de Drakensbergen, de inspirerende en warme momenten met Sofie en Chantal van het weeshuis, de magische bodem van Hogsback met de eenvoudige dagen van genezen, helemaal bij mezelf, het gevoel van pure vrijheid met mijn auto’tje, de prachtigste landschappen doorkruisend en luidkeels zingend, de eekhoorntjes die uit m’n hand aten en de stokstaartjes voor mijn neus, de rust en de stilte alleen  op het witte strand van Witsand, het ontroerende weerzien met Caro, het getuige mogen zijn van een sprookjeshuwelijk, en zo kan ik nog wel even doorgaan….

Het is een lange lijst van veel plekkenn, mensen en momenten, die Zuid-Afrika me gebracht heeft. Het was mijn eerste hoofdstuk. Een goedgevuld hoofdstuk dat vooral gekenmerkt werd door actie, planning, aftasten en enthousiasme. Mijn geest werd bijna non-stop verwend met nieuwsgierige prikkels, uit natuur, cultuur en menigte, tot op vandaag nog te veel om allemaal te laten doordringen. Ik ben dankbaar voor àlle ervaringen en voor deze eigen-aan-mezelf gretige en soms gulzige aftrap. Maar ik ben daardoor ook helemaal verzadigd. Het is baie baie mooi geweest, en er kan en hoeft ook niets meer bij. Mijn lijf en geest verlangen er nu naar om te bekomen van alles wat deze maanden me hebben gebracht. En met een rugzak en hartje tot aan de rand gevuld, maak ik me klaar voor de grote oversteek naar Sri Lanka donderdag, waar na een eerste onderdompeling een periode van eenvoud, rust en stilte op me wacht. Ik slaak een diepe zucht en pink een traantje weg. Bedankt, Zuid-Afrika. Koester je schoonheid en veelzijdigheid, aanvaard je verschillen en je verleden, confronteer de moeilijkheden en richt je met opgeheven schouders een hoopvolle, open blik naar de toekomst. Of zoals jullie eigen Madiba ooit zei: “In my lifetime I shall step out into the sunshine, and walk with firm feet.”

Het ga je goed.

xxx

Laatste foto's

Reacties 5

paula meerts 17-02-2013 10:41

Halo ******** meisje , fijn dat het allemaal zo goed loopt ! ! HIER NU ZONDAG 10.30 u 17 februari 2013 .....grijs en donker ... Normaal voor de tijd van het jaar ? Ik weet het niet meer , wat is , voor goed voorbij ? wat herhaalt zich in de natuur ????? Mij is geleerd ... De natuur moet je niet bevechten , hij wint altijd .... wees er zuinig op ....en hij herstelt zich ook altijd , soms pas vele vele jaren ... Mijn grootvader was nl. een zeer kleine boer 1910 1950 ik geloof nog altijd , dat hij mij de waarheid heeft vertelt . De elementen Vuur en wind ..; Water en wind ...... samen pas op ! .... de aarde laat niet toe , dat ooit één mens er over ......... Tot daar de les Dus wij krijgen weer een mooi voorjaar en een prachtige zomer ! misschien wel een korte , maar het komt er aan ..... Geniet er nog van ..... en tot FB ....... hoofd koel en voeten op de grond ! ! dag meisje , en bedankt voor je mooie foto's en je baaye goeije verhaelen ******

Nonkel Bruno 17-02-2013 13:11

Eve, er was veel zonneschijn in Zuid Afrika.
Ik wens je een goede oversteek naar Sri Lanka en mag de zon daar ook schijnen om je geest en hart te verwarmen.

Katleen 17-02-2013 15:06

Hi Eve, het was weer leuk om je verhaal van de laatste dagen te lezen. Zoals je zegt - heel veel indrukken en ervaringen op allerlei vlak. En nu naar Sri Lanka - laat de rust en stilte je omringen... we zullen je hier in McGregor niet vergeten want een deeltje van jou is er nog altijd en het zal geduldig wachten tot de rest dit deeltje weer eens komt vervoegen. het ga je goed - dikke zoen van Katleen en Mary

Marianne 17-02-2013 19:29

hoi Eve!
Wat prachtig om ook dit laatste stukje verhaal weer te lezen...je krijgt zo goesting om je valies te pakken en naar Zuid-Afrika te reizen...(en wie weet, komt da er nog wel ies van )
en nu de grote oversteek, dat wordt wel een cultuurschokje denk ik..geniet van de rust en de ongetwijfeld mooie natuur aldaar !

tot schrijfs en al geluk dat er FB is hé..

marianne

heidi 18-02-2013 21:01

lieve Eefje, wat leuk om je blog te volgen ))
tot volgende week in Nilambe xxx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer