Op zoek naar Adam en Abraham...

5 januari 2013. Mijn 2e maand van huis en een nieuw jaartje ingezet. Het wordt baie heet in Kaapstad, de zon deinst niet meer terug. Deze week waren er hevige branden in Hermanus en Khayelitsha, puur van de hitte. Maar de wereld is (nog) niet vergaan. Fijn, want dan mag ik nog een jaartje blijven globetrotten, waarvoor dank. Op 31 december 2012 stond ik met een glas wijn (een Simonsig Mr.Borio shiraz, voor de kenners :)) op Signal Hill, met een goedkeurende blik de lichtjes van de stad en de Tafelberg te bewonderen, ver weg van de drukte. En ik was niet alleen. De voorbije 2 weken kruiste mijn goeie vriendin Sarah mijn pad. Tot gisteren, toen ik haar 's namiddags afzette aan het busstation en zij nu met de eerste koffers vol verhalen en herinneringen terug naar ons Belgenlandje trekt. Het was een vreemd gevoel om achter te blijven, maar de pijn van het afscheid, de dankbaarheid naar haar toe om mij helemaal tot hier te volgen en de kracht die ik daardoor voelde om toch weer verder te gaan, zorgden voor een mooie mix. Ik ben alvast klaar om morgen naar Durban te vliegen...

Het klinkt misschien raar om te zeggen, maar ook voor mij was het sinds mijn vertrek de eerste echte vakantie. Na de eerste recuperatie ben ik er direct ingevlogen in McGregor, en de kleine tripjes die we daar deden waren natuurlijk geweldig, maar ook niet altijd even ontspannend, omdat je ze doorbrengt met mensen die je nog maar net kent. De deugd die het daarna doet om plots tijd te kunnen doorbrengen met iemand waar je helemaal jezelf bij kan zijn, waar je alles mee kan delen en gewoon 100% bij op je gemak bent, is moeilijk in woorden te omschrijven. Thuis zijn we het misschien gewoon (of hebben we het geluk) om altijd enkelen in de buurt te hebben die dat kunnen geven, maar nu er tijd en afstand tussen zit, besef je de waarde ervan des te meer. En dat is mooi om te voelen. Niets is nog vanzelfsprekend eens je je veilige nest verlaat, en je bent sneller opnieuw verwonderd. Zelfs gemis, wat je natuurlijk sterker ervaart als je van huis bent, maakt je dankbaar omdat je dat hier bijna opnieuw mag voelen. Het is alsof alles even opnieuw begint, zelfs dat eerste vakantiegevoel :)

En daar hebben we natuurlijk op en top gehoor aan gegeven :) Na een paar dagjes acclimatiseren voor Sarah stond onze Kia Picanto klaar om de kust onveilig te maken, letterlijk :) Hoe dat autootje na 10 dagen nog altijd niet elkaar gevallen is, begrijpen we nog steeds niet. Niet dat de wegen niet in orde waren, integendeel, we kunnen er nog wat van leren. Maar na 2 topverblijven in Hermanus (inclusief 5kg schelpen en een terras met zicht op de oceaan) en Stellenbosch (inclusief een stevige wijnproefvoormiddag (met chauffeur :)) en een tuin vol palmbomen en eekhoorntjes), trakteerden we onszelf op een verblijfje in de middle of nowhere: Gecko Creek aan de rand van Cederberg Wilderness Area. En de weg daarnaartoe was een ware rallytocht, met bulten en bochten en 'pas op'-bordjes voor schildpadden, struisvogels, springbokken en... een wolf. Ja hoor, Ingrid, de eigenares van Gecko Creek, nam 7 jaar geleden een wolf over die was achtergelaten en ontwikkelde na enkele 'machtsspelen' een wonderlijke band met het dier. Wolven zijn nog zeer authentiek en leven volgens standen. Zolang je jouw plaats als gelijke niet verworven hebt, ben je ondergeschikt aan hem. Het contact tussen hun 2 was heel puur en inspirerend om te zien. En elke avond als we gingen slapen of 's morgens opstonden in ons houten hutje midden in de natuur, wisten we dat we echt een bijzondere plek hadden ontdekt. En dat werd beklonken onder de waterval, een prachtig st(r)aaltje natuur en een klein paradijs, helemaal voor ons alleen. Alleen Adam en Abraham ontbraken nog :) Maar geen nood, onderweg botsten we af en toe op enkele spontane kandidaten (er waren plots zoveel Bijbelse figuren op de baan... :)). Ze zullen de weg wel vinden...:)

We eindigden waar we begonnen waren, in Kaapstad, met een bezoek aan het District Six Museum, dat de geschiedenis vertelt van de gelijknamige wijk die onder de apartheid volledig werd onteigend en gesloopt. Noor, een van de oprichters van het museum, heeft het aan den lijve ondervonden, vertelde zijn verhaal en schreef zijn leven neer in een boek. We werden er stil van... Hij had 50 duiven, die hij meenam naar zijn nieuwe huis (zonder t). Toen hij ze liet vliegen kwamen ze niet meer terug. Op een dag reed hij langs de plek waar zijn echte huis ooit stond. Op een hoopje puin zaten alle 50 zijn duiven, niet begrijpend waarom ze daar ooit waren verjaagd... Noor staat nu op de wachtlijst voor ee nieuw huisje in District Six. Onze cirkel was rond, we hopen op de zijne...

xxx

Laatste foto's

Reacties 8

Ellen 05-01-2013 18:45

Echt een pareltje dit verhaal, net zoals de schrijfster ervan! x Ellen

katharina 05-01-2013 19:11

fantastisch verhaal meid! Met iemand optrekken die je kent is idd altijd wat leuker! Ik ben blij dat jullie twee daar een prachtige reis van hebben gehad en van elk moment hebben genoten! Geniet nu nog maar wat verder meid! Leuk om de verhalen elke keer opnieuw te lezen!

XXX

katharina 05-01-2013 19:15

prachtige reis hebben gehad dus

Ps. Super mooie foto's!!!!

Jelger 05-01-2013 19:40

Prachtig Eve! Verder zo!

paula meerts 05-01-2013 20:24

Hallo !! hier ben ikl weer HOE HOE !!! , hela gij moet reporter , neen STER-reporter worden , journaliste van de bovenste plank met 34 sterren *************************************Meisje , ik wist dat jij alles kon op éérste moment dat ik je zag , op jullie lessen reeks ..... Oh Eefje en Anna , Oh curieus Antwerpen .... en ik bleit alweer ....... Maar WAT HEB IK GELUK , jullie te leren kennen Grote Eefje , in woord en daad . Meisje wat ben ik trots op jou .... Je weet het , Aan ieder einde is een Nieuw begin . Hier zeggen ze , allez voorruit met de geit , en doen verder . Lief kind het allerbeste , je foto's meisje , nu ben je zo stralend als een ..... angel .... Geniet er van , en bedankt voor je schrijfsels .... EEN REIS VERHAAL met stip op no 1 daaag ********

Tanja 06-01-2013 06:08

Wat een zalige reeks foto's en een innemend verhaal.
Elke keer fijn als je schrijft.

Toos & Rene 06-01-2013 12:36

Hallo Eve,

Vanuit het zeiknatte Kessenich de beste wensen voor 2013.
Mooie verhalen en mooie foto 's.

Geniet ervan

Chris 06-01-2013 14:07

Hoi Eve,

Schitterende foto's, schitterend verhaal Dank u dat we dit mogen lezen! Blijf genieten en vooral .......... blijf schrijven en mooie foto's maken.
Dikke zoen






Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer